De schijnpopulariteit van banksparen

We schrijven 2008. Jubelstemming onder consumenten-organisaties. Eindelijk was er een transparant financieel product met lage kosten. Weg met de woekerpolissen en hun verderfelijk hoge verborgen kostenstructuur. Banksparen voor hypotheek en pensioen, want daar heb ik het over, was geboren.

Voortaan konden consumenten op een geblokkeerde spaar- of beleggingsrekening sparen of beleggen voor pensioen of hypotheek.

Banksparen is daarna snel populair geworden. En met reden. Het product sloot aan bij de wensen van het publiek: transparant, simpel en met een relatief hoog rendement als je het vergelijkt met verzekeringsproducten. In de eerste fase van het tijdperk individueel pensioensparen was het eveneens een goede zet.

De populariteit is ook in de cijfers terug te vinden. Volgens het CBS steeg de inleg voor pensioenopbouw van ruim 1 miljard in 2009 naar ruim 6 miljard eind 2012. Een verzesvoudiging dus. Dat is op zichzelf een sterke groei, maar als je het afzet tegen het totale spaarsaldo van 323 miljard is het een schijntje. Kijken we naar de spaarvormen, dan zien we dat banksparen voor pensioenopbouw het met 6 miljard dik moet afleggen tegen bijvoorbeeld internetsparen (46,7 miljard).

En dan is er nog een reden om een stevige kanttekening te zetten bij de populariteit  van banksparen. Dat wordt duidelijk als we het aantal bankspaarrekeningen afzetten tegen de omvang van de beroepsbevolking. Het CBS telde eind 2012 436.000 bankspaarrekeningen voor pensioenopbouw. Ter vergelijking: in 2009 waren er nog maar 87.000. Wederom dus een behoorlijke toename.

Maar dan het perspectief en dan blijkt het toch tegen te vallen. We zetten het aantal bankspaarrekeningen af tegen de beroepsbevolking. Dat is de werkzame bevolking tussen 15 en 65; zo’n 7,3 miljoen. Dan blijkt dat slechts een kleine 6 procent van de beroepsbevolking bewust aan extra pensioensparen doet via banksparen/bankbeleggen. Dat kun je, vier jaar na de introductie, toch niet echt een stormachtige groei noemen. Zeker niet als je je realiseert dat het de werkzame bevolking betreft, waarvan je mag aannemen dat deze mensen financieel in staat moeten zijn om per maand minstens enkele tientjes opzij te zetten.

Is dat zorgelijk? Als banksparen verkocht wordt als het ei van Columbus wel. Kennelijk slaat de boodschap toch niet hard genoeg aan. Van de andere kant ook weer niet. Vermogen opbouwen kun je vanzelfsprekend ook via andere wegen, bijvoorbeeld door de hypotheek van je huis af te lossen. De waarde zit dan wel in de stenen maar die kan ooit verzilverd worden. Daarnaast zijn wij Nederlanders als vanouds een spaarvolkje anders hadden we samen nooit 323 miljard op de bank staan. Het is alleen de vraag of we dit geld ook gebruiken om een eventueel pensioentekort aan te vullen. Als het geld niet vaststaat tot aan de pensioendatum is de verleiding er immers altijd om het geld voortijdig op te nemen. We blijven natuurlijk ook consumenten.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Blogfoto paul van hulsen

Paul van Hulsen is freelance journalist. In 2007 heeft hij uit fascinatie voor 'pensioen' de website www.pensioenpower.nl opgericht.

Disclaimer

Contact

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Adverteren