Vijftiger met een enorm pensioengat

Tot een jaar of tien geleden wist ik, net als de doorsnee Nederlander, bitter weinig van pensioen. Pensioen, dat was toch iets voor oude mensen; saai, onbegrijpelijk en gelukkig nog ver weg.

Denken aan pensioen vond ik bovendien deprimerend. Immers, tegen de tijd dat ik pensioenuitkeringen krijg ben ik ver in de zestig en dat wilde ik nog heel lang niet zijn. Ik geef het toe, ik zat in een soort van premature ontkenningsfase. Noem het maar bewust pensioenonbewust.

Als je achter in de veertig komt bent verandert die houding langzaam. Je bent je er meer en meer van bewust dat je graag een goed inkomen hebt om leuke dingen te doen als je bent gestopt met werken. En ja, het feit dat we allemaal steeds ouder worden maakt dat de periode dat we leuke dingen kunnen doen ook steeds langer wordt. Zo bezien wordt met pensioen gaan juist een prettig vooruitzicht.

Ik liet deze gedachten eens rustig bezinken. Ik kwam tot de conclusie dat per saldo een aangenaam leven na werktijd moet voldoen aan twee kernvoorwaarden: een goede gezondheid en voldoende financiële middelen. Dat eerste moet haalbaar zijn; er zitten zover ik weet geen enge ziekten bij ons in de familie en tot dusverre ben ik verschoond gebleven van fysiek malheur van enige betekenis. Maar ja, met gezondheid is het net als met beleggen: je hebt geen garanties voor de toekomst.

Dan mijn eigen financiële situatie. Ik nam mijn pensioenoverzichten erbij en surfde voor de zekerheid nog even naar mijnpensioenoverzicht.nl Een kleine hartverzakking was mijn deel. Eigenlijk had ik het kunnen weten: afgestudeerd op – nog net – mijn 29e. Eerste fulltime job met een fatsoenlijk salaris en dito pensioenopbouw tussen mijn 34e en 39e. Daarna hybride zzp’er. Helaas net als zovelen met mij een zelfstandige zonder pensioen, een schrale pensioenbouw uit flexwerk daargelaten.

Gezien mijn arbeidsverleden moet ik een enorm pensioengat hebben. Daar hoef ik geen pensioenadviseur voor in te huren. Maar er is hoop. Ik ben inmiddels toegetreden tot het selecte gezelschap pensioenbewusten en heb derhalve een voorsprong op het nog altijd grote contingent pensioen no knows. De struisvogelstrategie heb ik definitief bij het grof vuil gezet. Het is tijd voor actie! Met nog 15 jaar voor de boeg moet ik mijn pensioenkrater kunnen dichten tot een acceptabel pensioengaatje.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Blogfoto paul van hulsen

Paul van Hulsen is freelance journalist. In 2007 heeft hij uit fascinatie voor 'pensioen' de website www.pensioenpower.nl opgericht.

Disclaimer

Contact

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Adverteren